Os reporteiros fotógrafos contribuíron en grande medida a popularizar este compromiso. Os máis coñecidos (Capa, Chim) publicaron o seu traballo, asinado co seu nome, en revistas (Vu, Regards) e xornais (Ce Soir, L’Humanité). Os fotógrafos españois (Centelles, Mayo), de cuxos clixés se nutriron os centros de propaganda, a miúdo permaneceron no anonimato.

Tras a derrota, as fotografías das axencias permaneceron dispoñibles. Algúns centros de investigación conservaron arquivos persoais. Os clixés españois foron requisados polos franquistas, que depositaron os que non destruíron en Salamanca, no que chamaban «os arquivos dos roxos», ou ben foron preservados xunto co material que os fotógrafos puideron poñer a salvo (Centelles en Francia e Mayo en Moscova). O destino destas fotografías, de grande calidade, constitúe, por si mesmo, unha historia.

Rémi Skoutelsky e Michel Lefebvre propoñen con esta exposición unha historia iconográfica: a memoria recuperada dos Brigadistas Internacionais, evocando coas imaxes que mostran esta gran aventura humana e rendendo un homenaxe aos brigadistas. Os autores reconstrúen o universo no que viviron e loitaron os Brigadistas, destacando o enorme esforzo de propaganda que a loita do pobo español suscitou en todo o mundo.

A mostra cobre desde a chegada dos primeiros voluntarios en 1936 até a marcha dos últimos brigadistas en outubro de 1939, e permite recuperar visualmente todos os aspectos da súa estadía en España. A chegada e o seu recrutamento, as frontes onde actuaron, a colaboración que estableceron no exército republicano, os seus vínculos na poboación civil, o labor humanitario que desenvolveron e o papel que tiveron posteriormente no ámbito internacional.